via [omhoog] terug naar het hoofdmenu
Pseudemys scrypta elegans
Familie:Emydidae
Herkomst: Oost en Zuidoost
Verenigde Staten tot Mexico.
Leefgebied:moerassen, meren en rivieren
Voedsel:Omnivoor (alleseter)planten,
insecten, vlees en aas.
Lengte: man 20 cm. vrouw 30cm.
Gewicht: 2000 gram
GEPANTSERDE
ZWEMMERS
Bij Zie-zoö
wonen voornamelijk roodwangschildpadden, maar ook geelwang-en
zaagrugschildpadden. Roodwangschildpadden worden in dierenwinkels niet meer
verkocht. Toen dat verboden werd, kwamen de zaagruggen en de geelwangen in de
handel.
Alle
schildpadden, ook de landschildpadden, leggen eieren. Aan broedzorg doen ze
niet, de eieren worden ingegraven en door de grondwarmte uitgebroed. Net als
vogels hebben jonge schildpadjes een eitand om zich uit het ei te kunnen
bevrijden. De eischaal is echter niet kalkachtig, zoals een vogelei, maar
leerachtig. Na het uitkomen moeten de schildpadjes maken dat ze 'onzichtbaar'
worden, want ze zijn voor veel andere dieren een smakelijk hapje.
Schildpadden
zijn reptielen, dus koudbloedig, en moeten zich opwarmen. Ze zonnen graag op een
warm plekje, zoals op in het water drijvende boomstammen of op oevers. In
koelere streken houden schildpadden een winterslaap. Voordat die begint, gaan ze
al minder eten, uiteindelijk eten ze helemaal niet meer. Ook zorgen ze dat hun
darmen helemaal leeg zijn. Landschildpadden graven zich in tussen aarde en
bladeren en waterschildpadden kruipen diep in de modder op de bodem van 'hun'
meer of rivier.
Schildpadden
eten behalve hun voedsel ook steentjes, dit doen ze voor de spijsvertering. De
ingeslikte steentjes helpen in de maag het voedsel te vermalen, veel vogels doen
dit ook.
De longen van
een schildpad zitten direct onder hun rugpantser. Omdat ze een schild hebben,
kunnen ze hun longen niet groter maken door bijvoorbeeld hun borstkas uit te
zetten. Daarom hebben schildpadden speciale longspieren. Waterschildpadden
gebruiken op die manier hun longen om hun lichaamszwaartepunt te verplaatsen,
zoals vissen een zwemblaas gebruiken. Als een waterschildpad scheef zwemt, is
hij waarschijnlijk 'verkouden' , de longen [en dus ook de zwemblaas] werken dan
niet goed.
De
waterschildpadden bij Zie-zoö zijn niet gevaarlijk, maar er zijn soorten die
flink kunnen bijten, zoals de alligatorschildpad [Macroclemys temminckii]. Deze
kan wel 100 kilo wegen en leeft in de moerasgebieden in het zuiden van de V.S.
De alligatorschildpad jaagt niet, maar hengelt. Hij ligt op de bodem van het
water en spert zijn bek open. Daarin zit een felrood uitsteeksel dat hij ook nog
kan bewegen. Vissen op zoek naar wormen kunnen dit niet weerstaan en de
alligatorschildpad hoeft alleen zijn harde kaken nog maar dicht te klappen.
info: Zie-Zoö



|